Reglamentacja
Reglamentacja - wprowadzone na stałe lub czasowo ograniczenie wolnego obrotu pewnymi dobrami lub towarami, spowodowane przeważnie niedostatkiem tych dóbr lub towarów i koniecznością ich racjonowania; zjawisko typowe dla gospodarki okresu wojennego i tuż po wojnie, a także, w różnych formach, dla ekonomiki państw socjalistycznych.
Reglamentację określają przepisy wydane przez administrację państwową; stosowana m.in. w Polsce w różnych okresach po 1945, dotyczyła zarówno żywności, dóbr codziennego użytku i używek (cukier, mięso, tłuszcze, słodycze, buty, środki czystości, papierosy, alkohol, kawa), jak też dóbr bardziej "luksusowych" (samochody, meble) i materiałów (np. cementu, cegieł, papieru). Reglamentację wprowadzano przeważnie wraz z emisją różnego rodzaju bonów towarowych i tzw. kartek żywnościowych (po 1981), uprawniających do nabycia ściśle określonej ilości pewnego towaru.
[edytuj] Przykładowe racje żywnościowe
[edytuj] Niemcy i tereny okupowane podczas II wojny światowej
- Reichskarte für Urlauber (karta dla żołnierzy podczas urlopu), na 5 dni – 1,74 kg chleba, 200 g mięsa, 110 g masła, 50 g margaryny, 125 g marmolady, 150 g cukru, 40 g surogatu kawy, 30 g sera, 100 g innych produktów (Nährmittel)
- Lebensmittelkarte dla nie-Niemców dorosłych i młodzieży ponad 14 lat w Generalnej Guberni, na sierpień 1944 - chleb 8 kg, produkty zbożowe 200g, marmolada 500g, kawa 125 g, cukier 300g, 4 kupony "F" na mięso, 7 kuponów "A" (różne).
[edytuj] PRL
- Kartka na mięso "M-I", na sierpień 1989[1]- Mięso - 2 kg + 700 g woł., ciel. z kością + kupon rezerwa "3"
- Kartka na mięso "M-II" - na sierpień 1989[1]- Mięso 3 kg + 1 kg woł., ciel. z kością + 3 kupony rezerwy ("5", "6", "M-II")